مدرسه علمیه طوبی بهبهان

ضرورت وجود اسوه در زندگی تا جایی است که خداوند وجود مقدّس پیامبرش را این گونه معرّفی می­کند :

« لَقَد کانَ لَکُم فِی رَسُولِ اللهِ اُسوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَن کانَ یَرجوا الله و الیومَ الآخِرَ و ذَکَرَ اللهَ کَثیراً (1) ؛ قطعاً برای شما در رسول خدا سرمشقی نیکوست ، برای آن کس که به خدا و روز بازپسین امید دارد و خدا را فراوان یاد می­کند » .

و فاطمه زهرا (سلام الله علیها) از لسان این اسوه­ی الهی می­فرمایند :

« مَثَل امام مانند کعبه است که مردم نزد او می­آیند و او نزد کسی نمی­رود  » . (2)

امام کعبه­ی الهی است که طواف آن ، لحظه لحظه‌ی آدمی را به درگاه حق نزدیک می­کند . امام محور دین و پناه مردم است . تنها نقطه­ی رستگاری و هدایت است و از بانو این گونه می­آموزیم :

« خدا اطاعت و پیروی از ما اهل بیت را سبب برقراری نظام اسلام و امامت ما را برای ایمن ماندن از تفرقه قرار داد » .(3)

فاطمه زهرا (سلام الله علیها) در راستای تحقّق امر امامت در میان امّت پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در خطابه­ها و سخنان خود جایگاه امام در میان مردم ، نقش حیاتی مقام ارزشمند امامت را این گونه تبیین می­کنند :

« آگاه باش ! قسم به خدا اگر حق را به اهلش واگذار می­کردند و از عترت پیامبر خدا اطاعت می­کردند ، حتّی دو نفر نیز درباره­ی حکم الاهی اختلاف نداشتند » .(4)

شاگرد مکتب فاطمی تنها حلقه­ی اتّصال آسمان و زمین را ، تنها چراغ هدایت را ، و تنها خواستگاه خدا روی زمین را فرزندان پاک پیامبرش (صلّی الله علیه و آله و سلّم) می­داند ، چراکه گوهر عصمت ، آنان را در مقامی قرار داد تا اوامر و نواهی پروردگار را به مردم برسانند و با توسّل و توجّه به آنان است که می­توان از مصائب این دنیا و آن دنیا رهایی یافت :

 « ما اهل بیت رسول خدا  (صلّی الله علیه و آله و سلّم) وسیله­ی ارتباط خدا با مخلوقاتیم ، ما برگزیدگان خداییم و جایگاه پاکی­هاییم ، ما دلیل­های روشن خداییم و وارث پیامبران الاهی ما هستیم … » .(5)

شاگردی در مکتب فاطمی به ما می­آموزد که باید در محضر امام زندگی کرد و تنها راه برای سعادتمندی ، نفس کشیدن در هوای پاک اوست . تنها قلبی زنده است که به عشق او و با محبّت او می­تپد .

در سیره­ی فاطمی ، امیر مؤمنان علی (علیه السّلام) برای بانو فقط همسری نیکو نبود بلکه حکایت سرسپردگی به آستان امام زمانش و خدمتگزاری او بود .

فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فرمودند :

« محمّد و علی دو پدر برای امّت هستند ، اگر مردم از آنها اطاعت کنند انحرافات را اصلاح می­کنند و آنها را از عذاب دائمی نجات می­دهند و اگر موافق و همراه آنها باشند ، نعمت­های پایدار الهی را ارزانی آنها می­دارند » .(6)

کتاب دینداری فاطمی  /   نویسنده : م – صمصام شریعت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1.        سوره احزاب / 21

2.        بحار ، ج 26

3.        احتجاج ، ج 1 ، ص 97

4.        بحارالانوار ، ج 36

5.        نقل از نهج الحیاه

6.        بحار ، ج 22

طوفان­های زندگی آدمی را به تلاطم می­کشاند . غم از دست دادن­ها ، دغدغه­ی داشتن­ها و نداشتن­ها ، دلواپسی از فردایی که در راه است ، روح و جسم را به اندوه و یأس می­رساند . امّا تنها دستگیره­ی نجات از این گرداب ، توکّل است و رضا . خود را به خدا سپردن است . و توکّل یعنی دست در دست خدا و در پناه او راه افتادن . شاگردی در مکتب فاطمی به ما می­آموزد که هرچه از دوست رسد نیکوست و زندگی آزمونی است برای چگونه ماندن .

پس باید راضی شویم به رضایتش تا مرضیّ درگاهش شویم . از بانویی درس رضا می­آموزیم که خود اسوه‌ای است از سرسپردگی در آستان محبوب . همراه و همراز پدر بودن در سال­های نبوّت ، در کنار ­همسر ایستادن در حریم امامت و شهیده­ی مظلومه شدن در دفاع از ولایت ، باعث شد تا او را راضیّه­ی مرضیه بنامند . تا جایی که خطاب به پدر فرمود :

« یَا اَبَه سَلَّمتُ وَ رَضِیتُ وَ تَوَکَّلتُ عَلَی الله (1) ؛ ای پدر ! در برابر خواسته­های خدا تسلیم و راضیم و به خدا توکّل کرده­ام » .

او که خود شاگرد مکتب نبوی است ، به ما می­آموزد که باید رضایت و قناعت را نیز از او گدایی کرد .

« اللَّهُمَّ قَنَّعنِی بِمَا رَزَقتَنِی (2) ؛ بارخدایا ! مرا به آنچه روزی داده­ای قانع گردان » .

و در چنین مکتبی است که صبر و رضا در دریای طوفان­زده­ی زندگی کشتی نجات می­شود . نفس مطمئنّه­ی بانو (سلام الله علیها) مرهمی می­شود برای دل­های سوخته­ای که در کوره­ی داغ این دنیا می­سوزند تا پاک و زیبا به محضر دوست شرفیاب شوند و بلانوشان این دنیا در سایه­ی تسلیم و رضا ، مقرّبان آن دنیا می­شوند .

امّا شاگردی در این مکتب درس دیگری نیز به ما می­دهد . آنجا که رضایتمندی دیگر نه تنها پسندیده نیست بلکه نکوهیده است ! و آن راضی بودن از خود و خشنودی از هر آنچه که هستیم . شاگرد مکتب فاطمی می‌آموزد که زندگی جولانگاهی است میان خوف و رجاء . ناامیدی از خود و امید به خدا . باید بدانیم هر آنچه که هست از اوست و توفیقی از جانب او . رضایت از خود ، عُجب است و عُجب انسان را به رکود و نیستی می­کشاند و زندگی فاطمی همه­اش حرکت است و رفتن ، نه سکون و ایستادن .

و از دیگر رضایتمندی­ها که در طلبش هستیم ، رضایت بانو فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است .

وای بر قومی که در حقّ دختر پیامبرشان جفا کردند ! و ما که از نسل امّت همان پیامبریم چگونه حقّ او را اداء می‌کنیم ؟ به راستی برای رضایت بانو چه کرده­ایم ؟ مگر نشنیده­ایم از پیامبرمان که در حقّش فرمودند :   

« خشنودی فاطمه ، خشنودی من است و خشم و غضب فاطمه خشم و غضب من است هرکس فاطمه را دوست بدارد ، مرا دوست داشته و هرکس او را خشنود سازد ، مرا خشنود کرده است » .

کتاب دینداری فاطمی  /   نویسنده : م – صمصام شریعت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1.        بحارالانوار ، ج 44

2.        مهج الدعوات